بررسی تاثیرات اجتماعی اجرای توافق‌نامه پاریس 2015 در ایران

نوع مقاله: مقاله ترویجی

نویسنده

گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

چکیده

در اواسط قرن بیستم بود که انسان متوجه این امر گردید که اگر به بهره‌برداری از طبیعت در جهت دستیابی به اهداف توسعه‌ای خود ادامه دهد دیگر هیچ‌چیز از منابع طبیعی برای ادامه زیست خود باقی نخواهد گذاشت. به همین منظور به فکر چاره‌ای برای بالا بردن بهره‌وری از منابع طبیعی و حفاظت از آن در عین ادامه به مسیر توسعه خود افتاد. ایده‌ای که یکی از مهم‌ترین جنبه‌های مفهوم توسعه پایدار گردید. کنفرانس‌های متعددی در جهت محافظت از محیط‌زیست با توجه به روند توسعه کشورها برگزار گردید که آخرین آن‌ها کنفرانس پاریس 2015 با حضور 198 کشور و صدور توافق‌نامه پاریس بود. اجرای این توافق‌نامه تأثیرات چندجانبه بسیاری برای کشورهای متعهد خواهد داشت. در این پژوهش تأثیرات اجتماعی اجرای توافق‌نامه پاریس که ایران نیز متعهد به انجام آن شده است، مورد بررسی قرار خواهد گرفت. روش مورد استفاده تحلیل محتوای کیفی می‌باشد که با تحلیل متن توافق‌نامه صورت می‌گیرد. نتایج گویای این است که ایران برای اجرای این توافق و عدم تجاوز از درصد انتشار گازهای گلخانه‌ای تعهد داده شده، نباید نرخ توسعه سالانه‌اش از 2 درصد تجاوز کند. این نرخ پایین عملاً کشور ما را از رسیدن به کشورهای پیشرفته جهان عقب می‌اندازد. هم چنین در زمینه اجتماعی باعث ایجاد عقب‌ماندگی و فشار بر طبقه پایین جامعه با شدت گرفتن بحران مشروعیت برای دولت می‌گردد.

کلیدواژه‌ها


  1. آزادخالصی، م.، 1385، حق بر محیط‌ زیست و توسعه و ارتباط آن‌ها. پایان نامه رشته حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی.
  2. بروجردی، م.، 1384، روشنفکران ایرانی و غرب. ترجمه: شیرزادی، ج.، انتشارات فروزان روز. تهران.
  3. بک، ا.، 1388، جامعه در مخاطره جهانی. ترجمه مهدی ­زاده، م.ر.، انتشارات کویر. تهران.
  4. دبیرسیاقی، س.م.، 1383، بحران محیط‌زیست. نشر حدیث امروز. تهران.
  5. ایمان، م.ت. و نوشادی، م.ر.، 1390، تحلیل محتوای کیفی. مجله پژوهش. سال 3، شماره 2، صفحات 15 تا 44.
  6. بلیکی، ن.، 1384، طراحی پژوهش‌های اجتماعی. ترجمه: چاوشیان، ح.، انتشارات نی. تهران.
  7. پرمن، ر. و مک‌گیل، ج.، 1382، اقتصاد محیط‌ زیست و منابع طبیعی. ترجمه: ارباب، ح.ر.، نشر نی. تهران.
  8. رحیمی، ع.، 1388، انسان توسعه محیط‌زیست. کتاب ماه علوم اجتماعی، شماره 20، صفحات 110 تا 118.
  9. ژلنیتس، آ.، 1396، فضا و نظریه اجتماعی. ترجمه: ترکمه، آ.، انتشارات علمی و فرهنگی. تهران.
  10. هاروی، د.، 1394، هفده تضاد و پایان سرمایه‌داری. ترجمه: اقوامی­مقدم، ع.، انتشارات اختران. تهران.
  11. هولستی، ا.ر.، 1380، تحلیل محتوا در علوم اجتماعی و انسانی. ترجمه: سالارزاده، ن.، دانشگاه علامه طباطبایی. تهران.
  12. محمدی‌مهر، غ.ر.، 1387، روش تحلیل محتوا (راهنمای عملی تحقیق). گنجینه علوم انسانی دانش‌نگار. تهران.
  13. مارشال، ک.، راس‌من، گ.، 1381، روش تحقیق کیفی. پارسائیان، ع. و اعرابی، س.م.، دفتر پژوهش‌های فرهنگی. تهران.
  14. جعفری، ر.؛ نصر، ا.ر. و میرشاه­ جعفری، ا.، 1387، تحلیل محتوا روشی پرکاربرد در مطالعات علوم اجتماعی، رفتاری و انسانی، با تأکید بر تحلیل محتوای کتاب‌های درسی. فصلنامه حوزه و دانشگاه. شماره 55، صفحات 33 تا 58.
  15. کانت، ا.، 1390، نقد عقل محض. ترجمه: نظری، ب.، انتشارات ققنوس. تهران.
  16. کاپلستون، ف.چ.، 1393، تاریخ فلسفه. ترجمه: مجتبوی، س.ج.ا.، انتشارات علمی و فرهنگی. تهران.
  17. نظری، م.ر.، 1395، ارزیابی آثار اقتصادی ناشی از تعهدات ایران در توافق نامه پاریس. سازمان حفاظت از محیط زیست. تهران.
  18. Bourdieu, P., 1997. The Forms Of Capital, London: Oxford University press.
  19. Harvey, D., 1973. Social Justic and the City, London: Edvard Arnold.
  20. Hickey, G. and Kipping, C., 1996. Issues in research. A multi-stage approach to the coding of data form openended questions. Nurse Researcher. Vol 4, pp: 81-91.
  21. Lefebver, H., 1991. Critique of Everyday Life, London: Verso.
  22. Lefebver, H., 1991. The Production of Space, Oxford: blackWell.
  23. Lefebver, H., 1995. Introduction to Modernity, London: Verso.
  24. Nozick, R., 1974. Anarchy, State, and Utopia, New York: Basic books.
  25. Waters, M., 1995. Globalization. London: Routledge.
  26. Van Zoonen, L., 2002. Feminist Media Studies. London: Sage Publication.